Er zijn dagen dat het fysieke gemis van één persoon harder binnenkomt dan welke chaos ook. Niet het missen van gesprekken of appjes, maar het missen van zijn aanwezigheid in een kamer. Zijn blik. De warmte van zijn knuffel. Het is alsof mijn lichaam hem nodig heeft om rustig te kunnen ademen. Dit gaat niet over romantiek of drama, dit is fysiologie. Wanneer iemand bij je in de buurt is die jouw systeem herkent, gebeurt er iets waar je niets voor hoeft te doen. Aanraking zorgt voor oxytocine, een hormoon dat rust geeft. Aanwezigheid activeert de nervus vagus, waardoor je zenuwstelsel ontspant. Zijn blik, die ene seconde van echt gezien worden, raakt je spiegelneuronen. Alleen al het voelen van zijn warmte en aanwezigheid brengt een herinnering van veiligheid terug in je lijf.
Dit heet co-regulatie. Mensen zijn simpelweg niet gemaakt om alles zelf te dragen. We hebben iemand nodig die onze ademhaling, onze hartslag en onze spanning kan helpen reguleren. Je kunt iemand missen op een manier die je zenuwstelsel begrijpt, zelfs als je hoofd het niet wil. Ik zit tussen verhuisdozen, snoeren, rommel en een half ingericht huis. Midden in deze fysieke chaos voel ik pas hoe leeg het is zonder hem in de kamer. Het gemis slaat harder toe wanneer stress zich opstapelt, omdat mijn lichaam op zoek gaat naar een veilige haven, en die was hij. Het is een misverstand dat sterke mensen alles alleen kunnen dragen. De sterkste mensen zijn vaak degene die het diepste kunnen missen, omdat ze weten wat echte verbinding doet met hun systeem.
Ik mis niet alleen hem. En ondanks dat ik heus gegroeid ben, mis wie ik ben als hij naast me zit. Dat stukje van mezelf dat direct kalmeert, ademt en simpelweg rustiger wordt omdat hij er gewoon is. Je kunt iemand missen zonder dat je een relatie wilt, zonder toekomstplan, zonder label. Soms mis je alleen de eenvoud van samen in een ruimte zijn, zonder woorden, zonder verwachtingen. Misschien is dit geen tekst met een oplossing. Misschien is het alleen een getuigenis van iemand die heeft gevoeld hoe één blik, één knuffel, één warme aanwezigheid een hele binnenwereld kan laten ademen. Sommige mensen zijn een thuis, ook als ze hier nu niet zijn.